Wirus Zachodniego Nilu w Europie w 2026 r.: co pokazują dane ECDC

ECDC odnotowało 124 obszary dotknięte chorobą oraz 877 przypadków zakażenia wirusem Zachodniego Nilu nabytych lokalnie w 15 krajach Europy w 2026 r. Oto co oznaczają te liczby.

Wirus Zachodniego Nilu w Europie: co pokazuje sezon 2026

Wirus Zachodniego Nilu ponownie krąży w Europie w tym sezonie. Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) publikuje cotygodniowy przegląd zakażeń u ludzi. Jego raport za 35. tydzień 2026 r. sporządzono 27 sierpnia 2026 r. na podstawie danych przekazanych do 26 sierpnia 2026 r. Od początku sezonu zidentyfikowano 124 obszary dotknięte wirusem w 15 krajach: Włoszech, Grecji, Rumunii, Francji, Serbii, Hiszpanii, Macedonii Północnej, Chorwacji, Niemczech, Albanii, Austrii, Cyprze, Węgrzech, Kosowie i Niderlandach. W tym jednym tygodniu zgłoszono 25 obszarów dotkniętych po raz pierwszy w tym sezonie. Liczby te opisują, gdzie odnotowano zakażenie u ludzi, a nie gdzie każdy komar przenosi wirusa. Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób podaje, że te krajowe sumy pochodzą z danych nadzoru nad ludźmi.

Jak ECDC definiuje obszar dotknięty

Obszar dotknięty to taki, na którym zgłoszono co najmniej jeden miejscowy przypadek zakażenia u człowieka w bieżącym sezonie. Przypadki potwierdza się zwykle zgodnie z definicją przypadku Unii Europejskiej. Cotygodniowa tabela i mapa opierają się wyłącznie na danych o ludziach zgłoszonych do EpiPulse Cases i nie uwzględniają nadzoru nad zwierzętami. Ma to znaczenie przy czytaniu tych liczb. Kraj może wydawać się spokojny, bo jego zgłaszalność zakażeń u ludzi jest ograniczona, a nie dlatego, że jego komary są wolne od wirusa. ECDC podaje, że przegląd służy wspieraniu decyzji o bezpieczeństwie krwi i substancji pochodzenia ludzkiego na mocy dyrektyw Komisji 2004/33/WE i 2014/110/UE. Nie należy go traktować jako kompleksowej oceny epidemiologicznej. Ogniska u koniowatych i ptaków pojawiają się we wspólnym miesięcznym raporcie ECDC i EFSA.

Sytuacja w całej Europie

W tych 15 krajach zgłoszono w tym sezonie 877 przypadków zakażenia u ludzi nabytych lokalnie. Włochy odpowiadają za 428, Grecja za 222, Hiszpania za 79, Macedonia Północna za 49, Rumunia za 45, Francja za 28, a Serbia za 11. Chorwacja i Niderlandy zgłaszają po trzy przypadki, Austria, Cypr i Niemcy po dwa, a Albania, Węgry i Kosowo po jednym. W ośmiu greckich przypadkach miejsce zakażenia jest nieznane. Tygodnie po tym zestawieniu przyniosły dalsze zmiany. Istituto Superiore di Sanita zgłosił 432 potwierdzone zakażenia u ludzi we Włoszech do 26 sierpnia, czyli wzrost z 312 w poprzednim raporcie. Liczby te zmieniają się co tydzień, więc każdą pojedynczą wartość należy czytać jako datowane zestawienie, a nie ostateczny wynik.

Gdzie skupiają się przypadki we Włoszech

Włoski nadzór pokazuje, jak nierówno pojawia się ten wirus. Prowincje z potwierdzoną obecnością wirusa w wektorach, zwierzętach lub ludziach wzrosły z 60 w 16 regionach do 66 w 17 regionach do 26 sierpnia 2026 r. Najwyższe liczby przypadków odnotowano w Lombardii, gdzie było ich 114, w Wenecji Euganejskiej 74, w Lacjum 63, w Piemoncie 60, w Emilii-Romanii 42, w Kampanii 27, a na Sardynii 20. Na poziomie prowincji Padwa odnotowała 42 przypadki, Mediolan 40, Rzym 33, Latina 25, Turyn 21, Cremona 21, a Oristano 20. Spośród 432 potwierdzonych zakażeń 223 były neuroinwazyjne, 144 przebiegały z gorączką, a 63 dotyczyły bezobjawowych dawców krwi. Zgłoszono siedemnaście zgonów. Śmiertelność wśród potwierdzonych postaci neuroinwazyjnych wyniosła 7,2 procent. Wśród zakażeń neuroinwazyjnych trzy były przypadkami importowanymi z Malediwów, Francji i Belgii, a jeden przypadek przebiegający z gorączką został importowany z Burkina Faso.

Transmisja, ryzyko i kto choruje

Komary zyskują wirusa, żywiąc się zakażonymi ptakami. Głównymi wektorami w Europie są Culex pipiens i Culex modestus, a większość zakażeń u ludzi w Europie występuje między lipcem a wrześniem. Ludzie i inne ssaki są żywicielami przypadkowymi, nieodgrywającymi roli w dalszym szerzeniu się zakażenia. Udokumentowano przenoszenie przez transplantację narządów, transfuzję krwi, ciążę i karmienie piersią, ale jest to rzadkie. Nigdy nie odnotowano przenoszenia z człowieka na człowieka w codziennym kontakcie. Około 80 procent zakażeń nie daje objawów. U około 20 procent rozwija się gorączka Zachodniego Nilu, a u mniej niż 1 procenta choroba neuroinwazyjna. Podeszły wiek oraz schorzenia takie jak nadciśnienie, cukrzyca, choroba nerek i zaburzenia hematologiczne zwiększają ryzyko ciężkiego przebiegu. Nie ma swoistego leczenia, więc opieka jest wspomagająca.

Objawy i nasilenie, na które trzeba uważać

Gorączka Zachodniego Nilu może powodować gorączkę, ból głowy, zmęczenie, bóle ciała, nudności lub wymioty, a czasem wysypkę lub powiększone węzły chłonne. Ciężka choroba wygląda inaczej. Może powodować wysoką gorączkę, sztywność karku, dezorientację, drżenia, drgawki, osłabienie mięśni, paraliż lub śpiączkę. U około 1 na 150 zakażonych osób rozwija się ciężkie zakażenie ośrodkowego układu nerwowego, a śmiertelność w chorobie neuroinwazyjnej może sięgać 17 procent. Dyrektor regionalny Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) na Europę, Hans Henri P. Kluge, wiąże rosnącą liczbę przypadków z wyższymi temperaturami i dłuższymi latami, które dają komarom więcej czasu i przestrzeni na przenoszenie wirusa. Każdy, kto ma nagłe objawy neurologiczne, powinien szybko zgłosić się po pomoc medyczną, a nie czekać. Porady należy szukać u klinicysty, a nie w artykule.

Praktyczna ochrona i uczciwe granice

Ochrona polega na ograniczaniu ukąszeń i usuwaniu miejsc rozrodu. WHO zaleca zakrywające ubranie, mniej czasu na zewnątrz o świcie i zmierzchu, siatki w oknach i drzwiach, zatwierdzone repelenty, klimatyzację, wentylatory lub moskitiery oraz usuwanie stojącej wody wokół domu. Bariery fizyczne działają, gdy są dobrze dobrane, nienaruszone i prawidłowo używane. Uszkodzona siatka nie chroni. Ponieważ nie ma szczepionki ani swoistego leczenia dla ludzi, te środki mają realne znaczenie, zwłaszcza dla starszych lub z obniżoną odpornością krewnych. Brak na mapie nie oznacza braku ryzyka. Liczby zachorowań to dane zgłoszone, a systemy zgłaszania się różnią. Każdą wartość czytaj jako aktualny w danym dniu obraz sytuacji, działaj według praktycznych kroków i zachowaj właściwe proporcje ryzyka.

Sources

Ten artykuł ma charakter ogólnoinformacyjny i nie stanowi porady medycznej. W sprawie własnego zdrowia skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.